Jak sprężać beton, żeby wznosić wspaniałe budowle?
Wśród najwspanialszych budowli dzisiejszego świata jest wiele takich, które zostały wzniesione z materiału noszącego mało romantyczne miano betonu sprężonego. Liczne wieżowce, pełne wdzięku mosty, smukłe tamy, a nawet opera w Sydney zawdzięczają istnienie jego niezwykłej sile. Beton sprężony charakteryzuje się tym, że w jego wnętrzu biegną stalowe kable, naciągnięte za pomocą dźwigników hydraulicznych. Próbując odzyskać swoją pierwotną długość, kable kurczą się i w ten sposób sprężają beton. Po raz pierwszy metoda oparta na wy-korzystaniu betonu sprężonego została w praktyce zastosowana w 1928 r. przez francuskiego inżyniera Eugene'a Freyssineta. Opracował on dwa rodzaje tego betonu: wstępnie sprężony, w którym druty zostają naciągnięte przed stwardnieniem betonu, oraz drugi, sprężany po stwardnieniu. W budowanych współcześnie mostach stalowe kable przewleka się przez gotowe otwory, wykonane w betonowych prefabrykatach. Kable te są potem na-ciągane i kotwione na obu końcach mostu za pomocą stożkowych czopów, które muszą wytrzymać ich naprężenie. Elementy z betonu wstępnie sprężanego (strunobetonu) są wykonywane w fabrykach. Mokry beton jest wylewany na naciągnięte i utrzymywane w na-prężeniu druty. Po stwardnieniu betonu druty na obu końcach można obciąć. Wtedy betonowy blok pozostaje sprężony. Tą metodą produkuje się podkłady kolejowe oraz wytrzymałe belki betonowe o długości do 46 m.